
Wederom is de maandelijkse Muziekzolder Maasdijk avond. De hoofdrol is weggelegd voor de band Semuta zegt menig muziekliefhebber nog niet veel wellicht zegt de naam zuster Zonnebloem mensen meer. Waar hun oude incarnatie als Zuster Zonnebloem nog sterk leunde op nostalgische, jaren ’70 psychedelica, laat Semuta horen dat ze gegroeid zijn. De sound is voller, gelaagder en doordachter — zonder de rauwe randjes volledig te verliezen.

Frontvrouw Hanne Brunekreeft trekt meteen de aandacht met een stem die moeiteloos schakelt tussen kwetsbaar en krachtig. In de rustige passages lijkt de tijd stil te staan, terwijl ze het publiek bijna fluisterend meeneemt. Maar zodra de band aanzet, barst het geheel open. Gitarist Rick van Loon slingert gruizige riffs de ruimte in, ondersteund door het pulserende fundament van bassist Timo Verlaan en drummer Pepijn Heemskerk.

Toetsenist Sem ten Cate voegt daar een dromerige laag aan toe die regelmatig doet denken aan klassieke psychedelica, maar dan met een modern randje zwevende stukken die langzaam opbouwen, om vervolgens te ontploffen in stevige, bijna hypnotiserende climaxen.

De nummers — waaronder werk van hun debuutalbum The Circle Ends Where It Began — voelen thematisch zwaarder dan voorheen. Waar vroeger spiritualiteit en natuur centraal stonden, snijden ze nu onderwerpen aan als mentale gezondheid en de druk van de moderne wereld. Toch blijft het nergens zwaar op de hand; de muziek draagt die lading op een natuurlijke manier.

Wat vooral opvalt, is de dynamiek. Semuta speelt met spanning en ontlading, met stilte en geluid. In een kleine zaal als de Muziekzolder werkt dat extra goed: je voelt letterlijk de energie verschuiven in de ruimte.
Het publiek — een mix van nieuwsgierige locals en liefhebbers van alternatieve muziek — hangt zichtbaar aan elke noot. Tegen het einde van de set is er geen afstand meer tussen band en zaal; het voelt als een gedeelde ervaring in plaats van een optreden.

Semuta bewijst hier dat de naamsverandering meer is dan cosmetisch. Dit is een band die zijn geluid heeft verdiept en verbreed, zonder zijn ziel te verliezen. In een plek als de Muziekzolder Maasdijk komt dat misschien wel het best tot zijn recht: dichtbij, intens en ongepolijst waar het moet.




















Plaats een reactie