Rammstein Treedt op in het Nijmeegse Goffertpark en dat is merkbaar zo’n 65.000 bezoekers hebben zich verzameld in het Nijmeegse.
Dit is het concert dat oorspronkelijk gepland stond voor 2020, maar door een griepje twee jaar is uitgesteld.
Is er nog introductie nodig voor de Germaanse zestallige Tanz metalisten; volgens mij niet. Een mix van progmetal en industriële metal met een vleugje techno. In 1994 door gitarist Richard Zven ‘Scholle’ Kruspe opgericht, Hierbij werden Till Lindeman, Christoph Schneider ‘Doom’, Oliver Riedel ‘Ollie’, Paul Landers en Christian Lorenz ‘Flake’ aan toegevoegd en zijn deze de vaste bandleden sinds 1994.
Rammstein geeft geen concert, ze doen meer dan dat: het is een beleving van theater Opera en musical. De live optredens gelden tenslotte als één van de meest memorabele live-spektakels die ik gelukkig meerdere malen heb mogen gadeslaan en zijn onevenaarbaar en onvergelijkbaar met welke band ook ter wereld.
Het is één ding om een band te horen optreden, het is iets anders om het te voelen en te zien. Bij het binnenkomen door de zij ingang met het gewilde boordje “Feuer Zone” en men een speciaal armbandje krijgt en je toegang krijgt tot de arena. Het is jammer dat binnen de Feuer Zone geen mogelijkheden zijn voor het kopen van tokens en zodoende moet men de zone uit om munten en drinken te halen, wat je minimaal een half uur kost, maar ach het moet maar. Binnen in het Goffertpark waan je je in het decor van Lord of the Rings: er doemd het oog van Sauron vanuit Midden Aarde voor ons op.
Het podium is grotesk, de torens in het midden van het park reiken tot aan de hemelpoort waar vanuit gedurende het optreden vlammen huizenhoog naar zuurstof zoeken. De opbouw van het podium grenst aan het onmogelijke. De aandacht voor de details on stage zijn geweldig en maakt de band in verhouding met het podium zeer nietig.Vaak sluit een band af met een knal, echter bij ‘Rammstein’ werkt het net even anders. Op de klanken van het openings opus ‘Armee der Tristen’ en het omhoog gaan van een enorm led scherm met het bandlogo, neemt Christoph Schneider plaats achter het drumstel.
Met de eerste slag op de drums vergaat even de wereld wanneer het podium compleet explodeert. Met suizende oren en ogen die moeten bijkomen van de plotselinge uitbarstingen van licht en vuur happen we even naar adem om van daaruit de Tanzmetall klanken tot ons te nemen.Van het nieuwste album ‘Zeit’ na ‘Armee der tristen’ volgt ‘Zick Zack’ en men voelt het optreden van Rammstein. Wanneer de pyro in actie komt is het alsof de oven thuis wordt geopend en het zal me niet verbazen dat fans vooraan het podium de rest van de maand met weggeschroeid wenkbrauwen door het leven moeten.Dan volgen de nummers elkaar in rap tempo op.
Het poppenhuis begint pas echt wanneer de klassiekers aan bod komen. ‘Links 2-3-4′ en het mystiek doordrenkte nummer ‘Sehnsucht’ dat doorspekt is van Arabische invloeden.Het angstaanjagende en sinistere ”Puppe’ met brandende kinderwagen die vanuit de coulissen wordt binnengereden en op gepaste, Rammstein wijze in brand wordt gestoken.Het opvallendste nummer was vandaag ‘Heirate Mich’, een nummer wat de band al lang niet meer live heeft gespeeld de laatste keer was 2019 in de Rotterdamse Kuip en dat is direct het enige minpuntje van deze show. De show van 2022 is een exacte kopie van 2019 dus verwacht niets nieuws of onverwachts qua spektakel alleem de setlist is veranderd , maar het zal de die hard fans worst wezen. En er zijn altijd liefhebbers aanwezig die Rammstein nog nooit hebben gezien! Onstuitbaar pakkende single ‘Radio’, evenals het macabere ‘Mein Teil’, de teksten verwijzen naar de kannibalisme zaak van Armin Meiwes uit 2001. Dan plaatst zanger Till Lindemann toetsenist Christian “Flake” Lorenz in een enorme metalen ketel in het midden van het podium.Till haalt een vlammenwerper tevoorschijn en zet de ketel in vuur en vlam. Elke keer als hij dat doet, duikt Lorenz weg dit gaat door totdat de toetsenist uit de ketel omhoog komt en schuchter dekking zoekt nadat de vlammenwerper plaats heeft gemaakt voor een heus kanon.
De oudere hits ‘Du Hast’ gaat gepaard met een onevenaarbare lichtshow, wederom gaan alle remmen los. Waar in de eerste albums overwegend de metal regeerde zijn de laatste albums wat softer en commerciëler geworden. Poppie invloeden verdringen langzaam de zware Rammstein sound, desalniettemin onder luid gejuich wordt elk nummer deze avond episch.
Na al deze pyro uitbarstingen lijkt het podium op een brandende ruïne waar de rookpluimen een weg naar buiten proberen te vinden. De pyrotechniek vindt niet alleen op het podium plaats, maar ook rondom de arena waar de torens, wat lijkt op het affakkelen van de petrochemische industrie, met immense vlammen die het Goffertpark worden uitgeblazen. Dit bereikt bij het epische ‘Sonne’ een hoogtepunt. De zengende warmte trekt door de aanwezige fans, mocht er een hel bestaan dan hebben wij die aanwezigheid gevoeld tijdens “Sonne’.
De Dinkies mogen niet ontbreken na het akoestische ‘Engel’ onder begeleiding van het gepassioneerde pianisten ‘Duo Abélar’ Katherine Nikitine en Héloïse Hervouët. Vervolgens stapt de band verdeeld in Dinkies om van daaruit op het publiek surfend het main podium te betreden en worden verwelkomt door Heer Lindeman. Het ingetogen ‘Engel’ was het rustpunt van de avond. Terug op het podium klinken de klanken van het contovercieele en brutale ‘Ausländer’. Rammstein schuwt het niet om de kritische aspecten in de samenleving aan de kaak te stellen op eigen creatieve wijze.
Lindemann verlaat het podium voordat hij terugkeert in wat alleen kan worden omschreven als een kleine tank, schuim spuitend, in de vorm van een fallus en wordt ‘Pussy’ over het publiek uit gespoten. Puur theater, op Broadway zouden deze acts niet misstaan.Daarbij opgemerkt dat wanneer de nummers niet zo ingenieus in elkaar zouden steken deze puppenkast niets zou voorstellen. De nummers van het album ‘Zeit’ en het titelloze ‘Rammstein’ voeren de boventoon.
Na zo’n twee-en een uur reguliere speeltijd, het Goffertpark te hebben afgebrand nadert het einde van de show, met ‘het nieuwe ‘Adieu’ neemt ‘Rammstein’ afscheid van Nijmegen en kijken fans van 14 tot 84 uit naar het volgende uitstapje van onze Germaanse vrienden. We hebben er bijna drie jaar op moeten wachten maar dat was het meer dan waard. Of je van de muziek houdt of niet zowel vriend als vijand zijn het over één ding eens: Rammstein weet wel een show van wereldformaat neer te zetten en is ongekend in zijn genre!
"LET'S GET LIVE" 
Plaats een reactie